بازی کودکان در خانه پنجاه متری (بازیهای آپارتمانی)

اگر در یک منزل پنجاه متری و یا یک آپارتمان کوچک زندگی می کنید درگیری زیادی با بازی کودکانتان پیدا خواهید کرد اما کودکان شما هیچ فرقی با بقیه کودکان ندارند نباید به خاطر این مشکلات کودکان را مجبور به خمودی و کسالت نمود.

به فرض آنکه آپارتمان شما کوچک است و گنجایش بازیهای پر سر و صدا و پر تحرک کودکان را ندارد،یا وجود بیمار یا سالمندی(برای دراز مدت) ،سکوت و سکون کودکان را واجب می کند،این مشکل بزرگترهاست به کودکان ربطی ندارد.کودکان به انواع بازیهای فکری و جسمی برای رشد همه جانبه خود نیازمندند. به هیچ وجه حق نداریم بازی را برای کودکان تلخ و همراه با استرس نماییم .حق کودکان بر گردن ماست که فضای سالمی برای بازی کردنشان فراهم کنیم .اگر کمی حوصله و درایت داشته باشیم به خوبی می توانیم براین مسئله با رعایت همه جوانب امر مدیریت کنیم.

 نباید بازی کودکان را خراب کنیم اما می توانیم بازی آنها را به گونه ای غیر محسوس و غیر مستقیم تغییر دهیم .مثلا اگر می خواهیم جلوی توپ بازی کودکان را در فضای داخل خانه بگیریم ،بهترین کار این است که با خرید یک اسباب بازی فکری بدون این که آنها را مجبور کنیم با میل خودشان بازیشان را تغییر دهیم.اگر می خواهیم در حضور میهمان کودکمان را کنترل کنیم ،یک جعبه آبرنگ و یک مقوای سفید را همانوقت در اختیار او بگذاریم تا او خود از دویدن منصرف شود.

 

این مسئله تغییر بازی بسیار موثر و کمک کننده است .بسیاری از بد رفتاریهای کودکان در حین بازی با تغییر بازی مرتفع خواهد شد .کودک اصرار دارد که دائم بازی کند اما نوع بازی خیلی برایش مهم نیست فقط باید بازی مورد نظر بتواند نظر کودک را جلب کند.برای آنکه توجه کودک را به بازی مورد دلخواه خودتان جلب کنید باید مراقب باشید کودک منظور اصلی شما را برای کنترل خودش نفهمد .او باید اینطور برداشت کند که شما واقعا بازی بهتری را میخواهید پیشنهاد کنید .مثلا اگر یک سی دی کارتون داخل دی وی دی بگذارید و بگویید بشین کارتون ببین اگر سر و صدا کنی و ... در این صورت کودک رغبتی به کارتون نشان نخواهد داد .می توانید مثلا با همسرتان راجع به جالب بودن و مهیج بودن کارتون مورد نظر صحبت کنید تا او با شنیدن حرفهای شما تحریک شده و خود پیشنهاد دیدن کارتون را مطرح کند.

باید توجه داشته باشیم زمانی کودک را به محیط های باز بیرون ببریم که کودک میل به انجام بازیهای پر تحرک داشته باشد تا به خوبی از بازی اشباع شده و در منزل بازیهای کم تحرک و فکری انجام دهد

 

اگر مجبوریم بیشتر اوقات کودکان را از بازیهای پر سر و صدا و پر تحرک منع کنیم باید فرصتی را برای انجام چنین بازیهایی در بیرون از خانه فراهم کنیم.می توانیم آنها را در مواقعی که سرحال و پر انرژی هستند به فضاهای تفریحی ببریم تا فرصتی برای تخلیه ی انرژیهای خود و بازیهای پر سرو صدا و پر تحرک داشته باشند. باید توجه داشته باشیم زمانی کودک را به محیط های باز بیرون ببریم که کودک میل به انجام بازیهای پر تحرک داشته باشد تا به خوبی از بازی اشباع شده و در منزل بازیهای کم تحرک و فکری انجام دهد.

کودک

بچه ها خود به صورت بیولوژیکی حساب این چیزها را دارند چنانچه دو ساعت مثلا بازی حرکتی و جسمی داشته باشند در دو ساعت بعدی از بازی فکری استقبال می کنند یا چنانچه دیروز را کاملا پر تحرک سپری کرده باشند امروز به نقاشی علاقه نشان خواهند داد .اما اگر شما توجهی به این برنامه ریزیها نداشته باشید و موقعی که کودک حوصله  بازیهای حرکتی و پر جنب و جوش را ندارد او را به پارک ببرید و او وقت خود را با بی میلی صرف بازی کند،ممکن است در ساعتهای بعدی میل به بازیهای حرکتی نشان دهد و اقدام شما برای کنترل او در منزل بی فایده باشد.

 

به هر حال اگر می خواهید کودک شما مطابق مناسب وضعیت آپارتمان نشینی شما بازی کند،به گونه ای غیر محسوس و غیر مستقیم بازی کودکان را مدیریت کنید تا نتیجه دلخواه شما حاصل شود بدون آنکه مزاحم بازی کودکان شده باشید.ضمنا وقتی به خاطر شرایط زندگیتان مجبورید از بعضی بازیها جلوگیری کنید ،لااقل بازیهایی که مناسب هستند را با حوصله تحمل کنید و برای اجرای بهترشان همکاری کنید .توجه داشته باشید کودکان را خسته و پرخاشگر نکنید .یکی از علل مهم پرخاشگری کودکان ،مزاحمتهای دائمی والدین در بازی آنهاست.

 

 

انسیه نوش آبادی